fotoveske som freistar

Eg har drassa rundt på nokre fotobaggar i løpet av karriera i fotobransjen, og stort sett har eg vore nøgd med fasilitetane på dei alle. Men ein ting som eg alltid har synes ikkje har vore så stas er utsjåanden på desse baggane. Dei har som oftast vore firkanta og svarte.

Det har gjort at eg somme gongar har putta fotoutstyr rett i ei vanleg veske...med både hell og uhell. Ikkje alltid så smart, og kan verte svært kostbart med skade på optikken.

Så stor var gleda då eg oppdaga giveawayen til Jorid på bloggen Noe på hjertet. Det finnast faktisk fotovesker som ser femi og moteriktige ut!!

Gå inn folkens og meld deg på innan 7.oktober!! No kan du verte den heldige eigaren av ei fantastisk Kelly Moore-veske frå Fotobag.no.
Har heilt forelska meg, steintøffe vesker i flotte fargar og plass til alt av fotoutstyr! Nesten vanskeleg å bestemme seg for kva modell som er tøffast...likte både Mimi i lavendel, Libby i grå og The Posey i røykblå(visste ikkje at eg var så svak for vesker...).

Kanskje eg kan ynskje meg ei slik i 30års gåve??

På veg

Eg reiser mykje i jobben min. Køyrer hit og dit i Noregs langstrakte land. Ein til tider einsam jobb med mykje aleinetid i bilen.

Må innrømme at somme dagar er det litt pes å sitje der i bilen. Kilometer og mil, time etter time, konsentrere meg for å kome fram dit jobben skal gjerast,og alt for å kome trygt heim til dei to som sit i sofaen heime.

Andre dagar(og det er heldigvis mest av dei dagane)så er det så stort å få oppleve all denne norske naturen. Dei forskjellige menneska som ferdast på vegane og tek i mot meg på småstadane. Dei dagane er så utruleg motiverande og gjev meg ein aldri så liten lukkerus.

På desse turane prøver eg å ta nokre bilete. Er ikkje alltid at eg får tid, at eg berre må haste avgarde utan å ta anna enn mentale bilete. Men dei gongane eg tek meg tid, pustar ut og spring nokre runder rundt bilen medan radioen gjallar i bakgrunnen, ja, då finn eg alltid eit motiv eg vil ta med meg heim.

Legg ut nokre av desse snapshota her. For det er akkurat det dei er. Trass i at eg har all verdas fancy fotoutstyr pakka i bilen, så brukar eg alltid eit lite kompaktkamera til "på veg"-bileta mine. Dei er tatt i augneblinken, oftast i fart der kameraet er fastmontert i gps-haldaren.

Dette er min kvardag, min veg...

Mystisk...

Var i Stockholm på jobb for nokre veker sidan. Og på hotellet eg budde fann eg ei bok. Inne i boka fann eg eit bilete(innser at historia ikkje har nådd dei store høgder enno). Og bilete, det var mildt sagt merkeleg.



Eg veit ikkje kven fotografen er, kva motivet er henta frå eller når dette er tatt. Men snålare flyfoto har eg ikkje sett. No skal det seiast at eg ikkje er noko entusiast på flyfoto heller, og det kan sjølvsagt vere at dette er eit heilt normalt motiv. Men eg kan ikkje forstå korleis det er mogleg for eit fly å fly så lavt(er trass alt eit passasjerfly) og ikkje kræsje. Det er tatt i skodde, og det er vel ikkje så gunstig flyvêr, spesielt med tanke på høgda over bakken. Eg skjønar heller ikkje kvar fotografen har stått når han har tatt bilete. Det er rett og slett litt science fiction i mine augne!

Tenk om nokon kunne oppklara dette for meg!?

-cams- på sumarferie med kameraet sitt

Sumaren i år har gått så fort, men det gjer den vel eigentleg kvart år. Styggevêr har prega desse siste månadane, og mange har vore svært vêrsjuke.

Eg er kanskje unormal, men eg har hatt det heilt topp eg! Klart at det er stas når sola kikar fram og ein kan sitje på terassa med ei god bok, kopp kaffe og kjenne at sola kitlar på nasa. Men eg er så glad i desse semioverskya dagane, ja, det er det eg kallar dei. Når det er litt sol, litt regn og stort sett voldsomme skyer som ruvar på himmelen. Då er det godt å ta bilete, og dei blir som regel fulle av liv utan at eg jobbar så hardt for det.

Hadde ein ekspresstur til Vestlandet for å feriere og besøke slekt og vener. Eg har sjelda roa til å ta bilete, og enda sjeldnare får eg til å ta dei bileta eg har lyst til. Men satt meg som mål før eg reiste, at i år skal eg ta ein stil gjennom heile turen. Dette greidde eg. Somme dagar vart det heilt bom, og bileta er også deretter. Andre dagar fann eg dei litt korka motiva i søkaren.

Under er ei samling av mine fotoskattar. Lenge leve det enkle!
Ingen av bileta er gjort noko med, desse er rett frå kamera.

Det opne havet, kanskje ser du England?

Fotomannen min!

Skulle levd etter dette kvar dag!

Med unntak av delfiakake og lefser.

Dei små tinga kan også fortelje ei historie

Ei einsam livredningsbøye

Kannesteinen, naturen sin skulptur

-cams- elskar å ta bilete av campingbilturistar

Lissje Sverre

Eit saueliv

Eg har funne ut at eg ikkje treng noko unnskuldning for å ta bilete av sau. Det gjer eg rett og slett av rein glede for dette ullete, firbeinte dyret. Her er ein gjeng flaskelam på ein gard innerst i Sogn. Var så heldig å besøke dei ein kveld.

Og så er eg så glad i det kvadratiske formatet. Alle bileta mine denne sumaren er i 6:6-format. Uttrykket mitt kjem til sin rett når eg eit kvadrat å leike med.

Skal vere med på Oslo Fotomaraton 21.august. Kjekt å utfordre seg, tvinge seg sjølv til å ta bilete under press. Er ikkje alltid bileta vert slik du har lyst til, men kanskje eg kan lære noko nytt undervegs? Uansett, eit flott arrangement som er ope for alle som vil uttrykke seg med bilete. Treng ikkje å vere proff eller ha fancy utstyr. Her er det berre å møte opp med ope sinn og lysta til å skape! Glede meg stort!!

Smaken av sumar

Ja, det er berre ein ting som gjeld for meg for tida. Vannmelon.

Grillmat, softis, jordbær kan gå og leggje seg, her er det kun vannmelon som tel, ingen over og ingen ved sida.

I fjøresteinane

Eg er aldri så heime som når eg kan sitje i fjøresteinane.

Samla bøtte på bøtte med glatte steinar og fine skjel når eg var lita. Og det ser ut til at det er noko som fortsette med den yngre generasjonen i slekta. Minsten hadde bukselommene fulle etter ein halvtime.

-cams- gatelangs...i Madrid

Klovnen er henta frå Madrid sine gater, i det Cubanske distriktet. Oppe på ei bygning lyste han med si raude nase. Fekk meg til å trekkje på smilebandet, kanskje deg også?

Festivaltid

Sommar er som kjent festivaltid. Eg er ikkje den som har flest festivalar å skryte av, jobb har som regel satt ein stoppar for det. Men i år vart det jobb på festival. Like greit å slå saman dei to, sjølv om det ikkje er den same opplevinga som ein av delene av gongen.

Har vore på Slottsfjellfestivalen i Tønsberg. Der hadde Canon telt saman med dei svært inspirerande jentene i A Doll's House. Dei gir ut en fanzine med forskjellig tema fire gongar i året, prinsippet er DIY(do it yourself). Var rett og slett så inspirert av dette at eg skriv i bloggen min for første gong på altfor lenge. Får sjå om eg kan samle alle tankar og idear og produsere noko å putte inn her framover. Får vere målet for dette halvåret.

Tilbake til Slottsfjell. Eg fekk tatt ein del bilete på konsertane, og hadde også med meg kundar som fekk prøve seg som pressefotografar foran scena. Fann ut at eg har funne min biletesignatur, og det er å ikkje få til skarpe bilete. Er tydeligvis på tide å sjekke venstre auget, for fokusere er ikkje mi styrke lenger. Ganske urovekkjande, håpe dette er forbigåande. Om ikkje skal eg nok få til ein stil eg kan leve godt med.

Jobba med ein gjeng dyktige fotografar på festivalen. Var reint mutt at å sjå kor dårlig mitt handverk vart i samanlikning. Men så har eg ein heilt anna stil, eg jobbar mykje med form og linjer, at bilete skal fortelje meir enn det du kanskje ser og at mine komposisjonar ikkje alltid er den vanlege norma. Festivalbilete eg har valt meg ut er av gitaristen i Donkeyboy, Peter Michelsen. Bilete er akkurat passe korka, og sjølvsagt tatt med Canon G11, favoritten min som er med overalt!

Festivalen har gitt meg ein ny artist å spele på repeat: Lissie.

Det går lang tid mellom kvar gong eg vert hekta på musikk, men denne dyktige jenta frå Rock Island i Illinois fekk det til. Ho hadde intimkonsert i teltet vårt saman med Øystein Greni(Big Bang), og etter å ha snakka litt med ho forstår eg kvifor ho er elska. Ho har nettopp kome med debutalbumet "Catching A Tiger", og eg er på veg å slite ut cden allereie. Albumet vert ikkje berre årets sommarplate, men kjem nok til å verte med meg utover hausten, vinteren, våren og heilt til neste sommar. Jau, sikkert enda lenger også. Det er lenge mellom desse perlene!